saloobin ng isang saksi
February 4th, 2008 by jhaynee120788Nagising ako sa mga malalakas na tahol ng aking si Bimbo. Pinilit kong bumangon para lamang sawayin ang sunod-sunod at nakakagambalang tahol nya. Alas onse pa lamang ng gabi, sadyang maaga pa, at halos kakahiga nya lang sa kanyang tulugan dahil sa maghapong pagbabantay nya sa aming maliit na tahanan. Naintriga ako sa mga ingay at kaluskos na nagmumula sa labas ng aking bahay, napasilip ako sa maliit na butas ng ding-ding na kahoy katabi ang nakapinid na bintana. Sa kabila ng kadiliman ng gabi,kitang-kita ko ang malagim na pangyayari na tanging ako at si Bimbo lang ang nakakaalam. Bumilis ang takbo ng aking dibdib. Mabilis na kumikilos ang mga anino palayo sa tanaw na lugar. nabibingi ako sa mga kahol ni Bimbo, ngunit di matatanggi nag mga mata ko ang nasaksihang di sinasadya. Matapos ang ilang minuto,nanahimik na si Bimbo ko. Marahil wala na syang nakikitang tao sa paligid. Hindi ko na magawang bumalik sa aking higaan para ipagpatuloy ang naunsyami kong tulog. Nais kong lumabas at puntahan ang lugar kung saan ko nakita ang pangyayari ngunit may pumipigil sa akin na wag lumabas at mantili na lamang tikom ang bibig at pikit matang iwaglit ang nasaksihan. Nanginginig ang aking kalamnan , wala akong maisip na gawin, naupo na lamang ako sa isang tabi at kumbinsihin ang sarili na hindi lamang ako ang nag-iisang nakasaksi sa krimen. Nakatulog ako sa ganoong pag-iisip. Umaga na, matirik na ang araw, nagising na naman ako sa kahol ni Bimbo. Biglaang sumagi na naman sa aking isipan ang kalaliman ng gabi. Naalerto ako sa sunod-sunod na katok sa pintuan ng aking bahay. Pinagpawisan ako ng malamig. Natanong ko sa aking sarili. May nakakalam na ba na ako ang nakasaksi? napatungo ako, lahat na ng nangyari sa buhay ko ay biglang sumagi sa aking isipan. Paano ko ngayon? Walang-wala na akong kinabukasan. haharapin ko na lang sabi ko sa sarili ko. Binuksan ko ang pinto, nakita kong unang-una si Bimbo ko. Kumakawag ang kanyang buntot na nakatingin sa akin. Buti pa sya, sa isip ko. Tumambad sa harapan ko ang mga lalaking naka jacket na itim. Napalunok ako. Inayos ko ng bahagya ang aking sarili at tinibayan ang aking loob na humarap sa kanila.
"Anong kailangan nyo?" tanong ko abo’t abot ang kumakawalang kaba sa dibdib ko, parang nais kong matunaw na lamang at biglang mawala ngunit tinatagan ko ang aking sarili, di naman siguro nila mahahalata sa tingin ko.
"may hinahanap ho kaming tao,magtatanong lang ho sana" sabi ng lalaking may kalakihan ang katawan.
Parang di ako makahinga, parang sinusukat nila ang aking sinseridadsa mga tingin nila sa akin.
"ah,ganon ho ba? Sino ho ba yon? baka sakaling makatulong ako."
"isang lalaking nagngangalang Jovito Salongga. Pagkakaalam namin kasi’y taga-rito sya."
Ano? Jovito Salongga Daw? nakahinga ako ng maluwag malamang nagtatanong lamang ang lalking ito,hindi ko kilala ang lalaking sinasabi nila. Sa Wakas..
"palayaw ho nya ay Bitong, may katangkaran, payat at mapapansin nyo ho ang malaking pulang balat sa kanyang pisngi." sabi pa ng isang lalaking kasama.
Bitong? Si Bitong na bali-balita ay nagtutulak ng droga? Yung..yung.. HINDI! Kitang-kita ko kagabi kung pano sya inambangan ng saksak ng tatlong kalalakihan, sinilid sa sako at saka tinapon sa katabing ilog. Pero panong hahanapin sya ng mga kalalakihang ito? Mga pulis ba sila? Ano na ngayon ang gagawin ko? sasabihin ko bang may kakilala akong Bitong at nakita kong pinatay sya kagabi?
"Nga ho pala mga alagad kami ng batas, mga nag-iimbestiga" dugtong pa ng isang lalaki.
Hindi…ito na nga ba ang sinasabi ko. Panong masasangkot ako sa isang krimen dahil lamang sa di sinasadyang pagkakataon. Ako na bahalang magdesisyon kung makikisangkot ako o hindi.
"ahh…ehh.. pasensya na ho, wala ho akong kilalang Jovito Salongga. nabalitaan ko lamang na may Bitong sa lugar namin pero di ko sya kilala"
"Sigurado ho ba kayo?"
Bigla akong kinabahan, bakit parang di naniniwala ang lalaking ito na di ko talaga kilala ang Bitong na sinasabi nila? Bakit? Talaga namang di ko sya kilala at di kami magkakilala pero nakikita ko yon. Hindi naman ako nakikisangkot sa buhay ng ibang tasolalo na’t walang kinalaman sa akin. Yun lamang ang kasalanan ko. Hindio ako makakatulong sa kanila. Siguro naman walang bakas sa mukha ko na naging saksi ako. Tsaka hindi naman sadya ang lahat,wala akong kinalaman.. WALA!
"Oho, pasensya na ho’t di ako nakatuklong."
"walang anuman ho, pasensya na rin ho sa abala. Masgpapaalam na rin ho kami. salamat ho ng marami"
Tatlong araw ang nakalipas, matapos maganap ang malagim na pangyayari sa buhay ko, akala ko’y tapos na. Hindi pala.. don ako nagkamali. Kala ko’y malilimutan ko na ang pangyayari. bali-balitang nawawala raw si Bitong. kasabay ng pagkalat ng tsismis, may isang alingasaw na pilit na nanunuot sa hangin na aming hinihinga at ito’y galing sa ilog..sa ilog na hindi gumagalaw at pinamamahayan na yata ng kung anong sakit at mga basura. kinabahan ako, parang alam ko na ang mangyayari at base nga sa inaasahan ko natagpuan nila ang bangkay ni Bitong sa ilog. Halos naaagnas na ito, marami ng maga gumagapang sa kanyang katawan. napuno ng pulis, media men ang harapan ng aking bahay. Ang bahay ko lamang ang malapit sa ilog, kaya sa akin nagsisipuntahan ang mga usisero’t usisera. Hindi naman ako nakikialam sa mga nangyayari ngayon sa paligid, sapat na yung nakita ko nung isang gabi.
sa takot kong masangkot, nilisan ko ang aming lugar dala ang lihim sa malagim na pagpatay kay Bitong. Balang araw makakaya kong humanap at sabihin ang totoosa nakita ko..
-mjb-
september 2007
